Ana Sayfa > Galeri > Türler > Videolar > TANIM BEKLEYENLER > 💬 FORUM >
Giriş Yap > ✨ ÜYE OL >

Orman Güzelesmeri

Erebia medusa / Woodland Ringlet

Bu türe ait fotoğraf henüz üyelerimiz tarafından yüklenmemiştir.

Türkiye Dinamik İl Dağılım Haritası

* Yeşil renkli iller bu kelebeğin saha gözlem kaydı girilmiş bölgeleridir. İllere tıklayarak o bölgenin tüm kelebek galerisine uçabilirsiniz şefim.

Saha Çekim Tarihlerine Göre Uçuş Zamanı Grafiği

0
0
0
0
0
0
0
0
0
0
0
0
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
* Grafik, üyelerin yüklediği fotoğrafların gerçek EXIF çekim verilerinden üretilmektedir.

Sistematik

Alem (Kingdom) Animalia
Şube (Phylum) Arthropoda
Sınıf (Class) Insecta
Takım (Order) Lepidoptera
Üst Familya Papilionoidea
Familya Nymphalidae
Alt Familya Satyrinae
Kabile Satyrini
Cins Erebia
Keşfeden Kişi (Denis & Schiffermüller, 1775)
Latince Ad Erebia medusa
İngilizce Ad Woodland Ringlet
Türkçe Ad Orman Güzelesmeri
Kanat Açıklığı 38 - 46 mm mm

Kırmızı El Kitabı Koruma Statüsü

LC

Asgari Endişe (Least Concern)

Bu türün küresel popülasyonu ve habitat dengesi şu an için tehlike altında değildir.

🦋 Görsel Yok
🦋 KANATÜSTÜ
🍂 Görsel Yok
🍂 KANATALTI
🐛 Görsel Yok
🐛 TIRTIL
🪵 Görsel Yok
🪵 PUPA
🥚 Görsel Yok
🥚 YUMURTA
ID

Editör

İrfan Demirel / Uşak

Genel Tanım

Orman Güzelesmeri (Erebia medusa / Woodland Ringlet), Nymphalidae (Fırçaayaklılar) familyasının Satyrinae (Çayırgüzelleri) alt familyasına ait; Avrupa'dan Sibirya'ya kadar uzanan geniş bir coğrafyanın ormanlık ve nemli alanlarında popülasyonları bulunan, ancak Türkiye coğrafyasında son derece seçici ve lokal bir yayılış sergileyen narin bir dağ-orman taksonudur.

Erebia (Güzelesmerler) cinsinin high-Alpin (yüksek dağlık) kuşaktan ziyade, dağların orman sınırları ve nemli çayır açıklıklarıyla bütünleşmiş olan bu asil üyesi; adını mitolojik bir figür olan Medusa'dan ve kanat üstündeki o etkileyici, adeta bakanı büyüleyen çoklu göz lekelerinden alır. Kelebekler.com.tr veri tabanımızda, Kuzey ve Doğu Anadolu'nun nemli montan (dağlık orman) ekosistem indeksinde yüksek biyo-indikatör (gösterge) ağırlığına sahip başat türlerden biridir.

Taksonomi ve Tarihsel Arka Plan

  • Bilimsel Adı: Erebia medusa (Denis & Schiffermüller, 1775) – 18. yüzyılın son çeyreğinde Avusturyalı entomologlar Johann Ignaz Schiffermüller ve Michael Denis tarafından Viyana bölgesi örnekleri üzerinden tanımlanarak dünya doğa tarihine kazandırılmıştır.
  • Bölgesel Karakter: Geniş palearktik yayılımına rağmen, Türkiye'nin güney ve iç bölgelerindeki kurak step ekosistemlerinde kesinlikle bulunmaz. Ülkemizde yalnızca Kuzey, Kuzeybatı ve Kuzeydoğu Anadolu'nun nemli, gölgeli ve görece serin montan kuşaklarına sığınmış izole popülasyonlar halinde hayatta kalmaktadır.

Morfolojik Tanım ve Ayırıcı Teşhis Kriterleri

  • Kanat Açıklığı: Genellikle 36–44 mm arasında değişen, cinsinin orta boyuttaki temsilcilerindendir. Yüksek zirvelerin fırtınalı çıplak kayalıklarında yaşayan akrabalarına kıyasla, orman içi açıklıkların görece korunaklı mikroklimasına uyum sağladığı için daha geniş ve narin bir kanat yüzey yapısına sahiptir.
  • Teşhis Kriterleri (Kanat Üstü ve Altı):
    • Göz Halkalarının Formu (Teşhis Jileti): Kanat üst yüzeyleri derin, mat, kadifemsi koyu çikolata kahverengisidir. Hem ön hem de arka kanat kenarları boyunca dizilen, birbirinden net çizgilerle ayrılmış halkalar şeklinde uzanan turuncu/pas kızılı lekeler yer alır. Bu turuncu halkaların tam merkezinde, içlerinde parlak saf beyaz pupil (göz bebeği) barındıran iri, net, yuvarlak siyah göz lekeleri (ocelli) bulunur. Lekelerin her iki kanatta da bu kadar düzenli ve dairesel halkalarla izole olması onu diğer Erebia türlerinden ayırır.
    • Dengeli ve Yumuşak Alt Yüzey Kontrastı: Ön kanat alt yüzeyi, üstteki pas kızılı göz halkalarını ve zemin rengini büyük oranda korur. Arka kanat alt yüzeyi ise high-Alpin türlerdeki gibi keskin, ebruli ve taş desenli bir kamuflaj bandı barındırmaz; bunun yerine neredeyse tekdüze, yumuşak, mat koyu kahverengi bir zemin rengine sahiptir. Üst yüzeydeki beyaz göz bebekli siyah göz lekeleri ve onları çevreleyen soluk turuncu halkalar arka kanat altında da net bir şekilde kendini gösterir. Saçaklar mat kahverengidir.

Habitat, Davranış ve Montan Karakter

  • Yaşam Alanı Tercihi: Sert, çıplak zirve taşlıklarından ziyade, nem oranının yüksek olduğu montan ve sub-Alpin kuşakları (genellikle 1000–2000 metreler arasını) tercih eder. Ana habitatları:
    • Nemli orman içi açıklıkları, gölgeli patika kenarları, orman sınırındaki çayırlıklar,
    • Akarsu ve dere yataklarına yakın, taban suyu yüksek nemli sub-Alpin meralardır.
  • Davranış ve Uçuş Ritmi: Karakteristik olarak yer seviyesine oldukça yakın, yavaş, narin, adeta havada zıplar gibi (bobbing) bir uçuş stili vardır. Güneş açtığında hemen orman açıklıklarındaki otların üzerine konarak kanatlarını düz bir şekilde açar ve güneş banyosu (dorsal heliotermi) yapar. Hava kapattığı anda veya bir tehlike sezdiklerinde kendilerini doğrudan yoğun otların arasına bırakarak tabanda kamufle olurlar. Dağ sümbülleri, ballıbabagiller ve düğün çiçekleri üzerinden nektar emmeyi çok severler.
  • Tek Kuşaklı Erken Yaz Fenolojisi (Univoltin): Yılda kararlı olarak yalnızca tek bir kuşak (univoltin) geliştirir. Cinsinin yüksek dağlarda yaşayan diğer üyelerine kıyasla orman mikroklimasının sağladığı erken ısınma avantajıyla kozasından daha erken çıkar. Ergin bireyler rakıma bağlı olarak Mayıs ayının sonlarından Temmuz ayının ortalarına kadar aktif uçuşta görülebilirler. Popülasyon piki Haziran ayıdır.

Beslenme ve Yaşam Döngüsü

  • Larval Konukçu Bitkileri: Tırtılları nemli orman altlarında ve çayırlıklarda bolca bulunan yumuşak dokulu ve besleyici Poaceae (Buğdaygiller) ile Cyperaceae (Hotozlu otlar/Papirüsgiller) elemanlarına bağımlıdır. Başat konukçuları arasında Bromus (Brom otu), Festuca (Yumak otu), Poa (Salkım otu) ve Digitaria türleri yer alır.
  • Kış Stratejisi: Dişiler yumurtalarını konukçu otların yapraklarına tek tek yapıştırırlar. Yumurtadan çıkan narin yeşil-boz renkli tırtıllar, kışı otların tabanında veya kök boğazında tırtıl (larva) evresinde geçirirler (larval hibernasyon). Baharın gelmesiyle birlikte tekrar beslenmeye başlayan tırtıllar, Mayıs ayı civarında ot saplarının alt kısımlarında gevşek bir örgü içinde pupa (koza) evresine geçerler.

Dağılım ve Korunma Statüsü

  • Türkiye Dağılışı: Türkiye faunasında tamamen Kuzey ve Kuzeydoğu Anadolu şeritlerine kilitlenmiştir. Özellikle Bolu, Kastamonu, Artvin, Rize, Trabzon, Erzurum ve Kars dağlık kütlelerindeki uygun orman açıklıklarında lokal koloniler kurarlar. İç Anadolu'nun güney sınırlarında ve Toroslar'da popülasyonu bulunmamaktadır.
  • Tehdit Faktörleri ve Koruma: Yaşam alanı tamamen montan orman açıklıklarına ve nemli meralara bağlı olduğu için bu alanlardaki insan baskısına karşı hassastır. Başat lokal tehditler:
    • Orman içi açıklıkların ağaçlandırma politikalarıyla tamamen kapatılması veya tam tersi kontrolsüz tomruk kesimleriyle mikroklimanın kurutulması,
    • Nemli meraların kurutularak tarıma açılması veya yayla turizmi yapılaşmaları,
    • Erken yaz döneminde orman altı çayırlarda yapılan aşırı küçükbaş ve büyükbaş otlatma baskısının tırtıl popülasyonunu ve konukçu ot örtüsünü yok etmesidir.

Orman Güzelesmeri, Anadolu dağ ormanlarının ekolojik sağlığını ve nem dengesini yansıtan hassas bir doğa mirasıdır; bu nedenle yaşam alanlarının bütüncül olarak korunması türün geleceği için kritik öneme sahiptir.

Yaşam Alanı

Genellikle nemli ve yarı nemli dağ çayırları, orman açıklıkları, orman kenarları, çalılık alanlar ve nehir kenarlarındaki nemli otlakları tercih eder. Aşırı kurak ve yoğun gölgeli orman içlerinden kaçınır. Ekolojik olarak mikro-klima açısından yüksek neme ihtiyaç duyar. Rakım olarak genellikle 800 metreden başlayıp 2200 metre yüksekliklere kadar olan subalpin ve montan kuşaklarda lokal koloniler halinde yaşar.

Konukçu Bitkiler

Tırtılları monokotiledon familyasından olan çeşitli buğdaygiller (Poaceae) ile beslenir. En önemli konukçu bitkileri şunlardır: Bromus erectus (Dik brom otu), Festuca ovina (Koyun yumağı), Milium effusum (Orman darısı), Poa pratensis (Çayır salkım otu), Digitaria sanguinalis (Kanlı çatal otu) ve Deschampsia cespitosa (Bostan otu). Tırtıllar yumurtadan çıktıktan sonra kışı larva (tırtıl) evresinde geçirirler ve ertesi ilkbaharda beslenmeye devam ederek pupa (krizalit) dönemine girerler.

Türkiye Dağılımı

Türkiye'de özellikle Kuzey ve Doğu Anadolu'nun dağlık bölgelerinde yayılış gösterir. Karadeniz Bölgesi'nde Kuzey Anadolu Dağları boyunca (Bolu, Kastamonu, Artvin, Rize, Trabzon, Gümüşhane, Bayburt), Marmara Bölgesi'nde Uludağ (Bursa) çevresinde, İç Anadolu'nun kuzey geçiş bölgelerinde ve Doğu Anadolu Bölgesi'nde (Erzurum, Kars, Ardahan, Bingöl) lokal ve dağınık popülasyonlar halinde bulunur. Genellikle kuzey bakarlı, nemli vadilerde ve 1000 - 2000 metre arası yükseklerde gözlemlenir.

Bilimsel Kaynakça

Tehlike Kategorileri & Kırmızı Kitap

Türün küresel nesli tehlike statüsü ve koruma kararları IUCN Red List verileriyle senkronize edilmiştir.

Taksonomik İsimlendirme

Bilimsel Latince isimlendirmeler, sinonimler ve kabile hiyerarşisi The Global Lepidoptera Names Index esas alınarak tescillenmiştir.

Coğrafi Dağılım Matrisi

Türlerin Palearktik bölge ve dünya üzerindeki koordinatlı haritalama alt yapısı GBIF açık bilim ağından beslenmektedir.

Avrupa Fauna Standartları

Bölgesel popülasyon kayıtları ve göç rotası modellemelerinde Fauna Europaea referans alınmıştır.

* kelebekler.com.tr platformunda yayınlanan tüm ansiklopedik veriler, taksonomik hiyerarşiler ve küresel koruma statüleri, uluslararası açık kaynaklı bilimsel kuruluşların veritabanları esas alınarak derlenmektedir.

Saha Gözlemleri

Tümünü Gör →

Henüz saha gözlemi eklenmemiş.

Çerez kullanımı 🍪 Sizlere daha iyi bir deneyim sunmak için site içerisinde çerezleriniz kullanılmaktadır. Detayları politikamızda bulabilirsiniz.