Rus Kızılmeleği
Hipparchia volgensis / Volga Grayling
Bu türe ait fotoğraf henüz üyelerimiz tarafından yüklenmemiştir.
Türkiye Dinamik İl Dağılım Haritası
Saha Çekim Tarihlerine Göre Uçuş Zamanı Grafiği
Sistematik
Kırmızı El Kitabı Koruma Statüsü
Asgari Endişe (Least Concern)
Bu türün küresel popülasyonu ve habitat dengesi şu an için tehlike altında değildir.
Editör
İrfan Demirel / Uşak
Genel Tanım
Balkanlar'dan Güney Avrupa'ya, Romanya ve Ukrayna'dan Batı Kazakistan'a kadar uzanan geniş bir coğrafyada yayılış gösteren bu ketenkelebeği türü, Türkiye'de ise yalnızca Trakya kesiminde (özellikle Kırklareli'nde) lokalize olmuştur.
Davranış ve Yaşam Alanı
- Habitat Tercihi: Sıcak, kurak, otlu ve taşlık kayalık alanlar. Genellikle çam ormanlarının açıklıklarını ve çalılık bölgeleri mesken tutarlar.
- Beslenme: Larvaları buğdaygiller (Poaceae) familyasına ait otlarla beslenir.
- Karakter: Ağaç gövdelerinde veya çalı dallarında kamufle olmuş şekilde dinlenmeyi severler. Çevresel hareketlere karşı son derece duyarlı, tetikte ve ürkektirler.
- Biyoloji: Yılda yalnızca tek bir kuşak (voltinizm) verirler.
Morfolojik Tanı Zorluğu
Arazide Teşhis Sınırı: İstatistiki olarak çok yüksek sayıda birey yan yana incelenmedikçe, bu türü dış görünüşünden yola çıkarak Güney Kızılmeleği'nden (Hipparchia aristaeus) arazide ayırt etmek neredeyse imkansızdır.
Kesin ve güvenilir teşhis için dış morfolojik özellikler (eksternal ID) yetersiz kalmaktadır. Bu nedenle türün doğrulanması için genital preparat incelenmeli ve eksternal ayırt edici yapıların yokluğu (eksikliği) kontrol edilmelidir.
Yaşam Alanı
Tür, öncelikle kuru, güneşli, taşlık ve kayalık yamaçları, seyrek ağaçlıklı meşelik ve çamlık orman açıklıklarını, kurak bozkır alanlarını ve çalılık meraları tercih eder. Ağaç gövdelerinde ve taşların üzerinde dinlenmeyi sever. Ekolojik olarak kuru ve sıcak mikroklimaya sahip alanları seçer. Dikey dağılımı oldukça geniştir; deniz seviyesinden yaklaşık 300 metreden başlayıp, 1800-2000 metre rakımlara kadar olan bölgelerde aktif olarak gözlemlenebilir.
Konukçu Bitkiler
Tırtılları birincil olarak Poaceae (Buğdaygiller) familyasına ait çeşitli otsu bitkilerle beslenir. En önemli konukçu bitki cinsleri arasında Festuca (Yumak otu - özellikle Festuca ovina), Bromus (Brom otu / Yaban yulafı), Stipa (Sorguç otu), Agrostis (Tavusotu) ve Poa (Salkım otu) türleri yer alır. Yumurtalar genellikle konukçu bitkilerin yapraklarına tek tek bırakılır. Larvalar (tırtıllar) geceleri beslenme eğilimindedir ve gündüzleri bitki tabanında saklanırlar. Kışı tırtıl evresinde (genellikle L3 veya L4 instar aşamasında) geçirirler ve ilkbaharda gelişimlerini tamamlayarak toprak yüzeyine yakın gevşek bir koza içinde pupa olurlar.
Türkiye Dağılımı
Türkiye'de ise yalnızca Trakya kesiminde (özellikle Kırklareli'nde) lokalize olmuştur.
Bilimsel Kaynakça
Tehlike Kategorileri & Kırmızı Kitap
Türün küresel nesli tehlike statüsü ve koruma kararları IUCN Red List verileriyle senkronize edilmiştir.
Taksonomik İsimlendirme
Bilimsel Latince isimlendirmeler, sinonimler ve kabile hiyerarşisi The Global Lepidoptera Names Index esas alınarak tescillenmiştir.
Coğrafi Dağılım Matrisi
Türlerin Palearktik bölge ve dünya üzerindeki koordinatlı haritalama alt yapısı GBIF açık bilim ağından beslenmektedir.
Avrupa Fauna Standartları
Bölgesel popülasyon kayıtları ve göç rotası modellemelerinde Fauna Europaea referans alınmıştır.
Saha Gözlemleri
Tümünü Gör →Henüz saha gözlemi eklenmemiş.