Çokgözlü Levantin Çilli Mavisi
Lysandra syriaca / Lebanese Adonis Blue
Bu türe ait fotoğraf henüz üyelerimiz tarafından yüklenmemiştir.
Türkiye Dinamik İl Dağılım Haritası
Saha Çekim Tarihlerine Göre Uçuş Zamanı Grafiği
Sistematik
Kırmızı El Kitabı Koruma Statüsü
Asgari Endişe (Least Concern)
Bu türün küresel popülasyonu ve habitat dengesi şu an için tehlike altında değildir.
Editör
İrfan Demirel / Uşak
Genel Tanım
Çokgözlü Levantin Çillisi (Lysandra syriaca / Lebanese Adonis Blue), Lycaenidae familyasının Polyommatinae (Maviler) alt familyasına ait; Doğu Akdeniz ve Levantin coğrafyasının dağlık mikroklimalarına has, taksonomik ve filogenetik açıdan son derece kendine özgü (özellikle erkek bireylerdeki o kalın ve koyu kenar bandıyla bilinen) asil bir mavi kelebek türümüzdür.
İlk olarak Lübnan dağlarında (Afka) tanımlanan bu tür, ülkemizde güney Akdeniz kuşağının Toros silsilesi boyunca lokal koloniler kurar.
Taksonomi ve Tanım
- Bilimsel Adı: Lysandra syriaca (Tutt, 1914) - Bazı kaynaklarda ve literatürde Polyommatus syriacus veya Agriades coridon syriaca (alt tür basamağında) olarak da sınıflandırılmıştır.
- Kanat Açıklığı: Genellikle 30–35 mm arasındadır. Orta büyüklükte, kas yapısı son derece güçlü, dik Akdeniz yamaçlarının sert rüzgarlarına meydan okuyan bir çilli mavidir.
Görünüm Özellikleri ve Ayırıcı Teşhis
- Erkek Birey Kanat Üstü (Geniş Siyah Kenar): Erkek bireyler morfolojik olarak gruba has harika bir karaktere sahiptir. Kanat üst yüzeyi, Çokgözlü Gök Mavisi (L. bellargus) kadar parlak bir neon mavisinden ziyade, açık metalik gökyüzü mavisi ile tebeşirimsi gümüşi mavi arasında bir tondadır. Filogenetik çalışmalarda kendi grubunu oluşturan bu türün en büyük görsel imzası; kanat dış kenarları (marjin) boyunca uzanan belirgin, oldukça kalın ve dumanlı siyah bir sınır şeridinin bulunmasıdır. Kanat saçakları (kirpikleri) ise saf beyaz zemin üzerine net siyah çizgilerle kesintili (damalı) yapıdadır.
- Dişi Birey Kanat Üstü: Dişiler tamamen mat, dumanlı ve Akdeniz'in kurak toprak tonlarıyla uyumludur. Kanat üst yüzeyi homojen koyu esmer-kahverengi pullarla kaplıdır; ancak tabana yakın bölgelerde değişken yoğunlukta narin mavi pullanmalar seçilebilir. Her iki kanat dış kenarı boyunca, içleri siyah noktalı canlı turuncu yarımay lekeleri (ay bandı) muntazam bir hat şeklinde sıralanır. Saçakları erkeklerdeki gibi kahverengi-beyaz damalıdır.
- Kanat Altı (Çilli Yapı): Zemin rengi erkeklerde açık kurşuni boz-gri, dişilerde ise daha sıcak bir tarçın-bej veya sütlü kahve tondadır. Ön ve arka kanat alt yüzeyi, içi derin siyah, dışı kalın fildişi halkalarla çevrili iri, kontrastı yüksek ve çok net göz benekleriyle (çillerle) bezelidir. Arka kanat altında tabandan dışa doğru uzanan beyaz kama çizgisi genellikle silik veya belirsizdir; dış marjindeki parlak turuncu yarımay lekeleri ve altlarındaki metalik mavi-yeşil parıltılı pullar ise oldukça belirgindir.
Habitat ve Davranış
Yaşam Alanı Tercihi
Tam anlamıyla Doğu Akdeniz ve Levantin kuşağının, karasal etkili sarp kalker yamaçlarına ve dağlık ekosistemlerine bağımlı bir türdür. Aşırı nemli sahil düzlüklerini ve yoğun gölgeli kapalı orman içlerini kesinlikle tercih etmez. Genellikle 1000 metreden başlayıp 2000 metre rakımlara kadar çıkan:
- Kalkerli, kireçtaşlı sarp dağ yamaçları, dik çakıllı çarşak alanları ve kanyonlar,
- Çiçek zengini yarı kurak Akdeniz dağ bozkırları ve dağ meraları,
- Seyrek meşeliklerin, çalılıkların ve makilik açıklıkların bittiği güneşli yamaçlar temel habitatıdır.
Davranış ve Fenoloji
- Bölge Nöbetleri ve Güçlü Uçuş: Erkek bireyler kalkerli yamaçlardaki çıplak taşların, kayaların veya bodur çalıların tepesine konarak alan devriyesi yapırlar. Kanat yapılarının genişliği ve kas güçleri sayesinde rüzgarlı dağ yamaçlarında oldukça güçlü, hızlı ve kararlı uçarlar. Alanlarına giren diğer mavi kelebekleri hızla kovalayıp ardından aynı güneşli taşa geri dönerler.
- Mineral Kümelenmeleri: Erkek bireyler, yaz aylarının sıcak ve kurak günlerinde dağ patikalarındaki nemli toprak dolgularından, sızıntı sularından veya hayvan gübrelerinden mineral emmek için diğer mavi kelebeklerle birlikte (Mud-puddling) toplu kümeler oluştururlar.
- Fenoloji: Yılda coğrafyaya ve yüksekliğe bağlı olarak genellikle tek bir uzun kuşak (univoltin) geliştirirler. Ergin bireyler yaz ortasından sonbahar başına kadar, yani Haziran sonundan Eylül başına kadar (popülasyon zirvesi Temmuz ve Ağustos aylarıdır) arazide uçarken görülebilirler.
Beslenme ve Yaşam Döngüsü
- Larval Konukçu Bitkileri: Tırtılları kalkerli ve taşlık dağ bozkırlarında taban oluşturan, Akdeniz iklimine uyumlu narin Baklagiller (Fabaceae) familyası elemanlarına bağımlıdır. En yaygın ve zorunlu konukçuları:
- Onobrychis türleri (Yabani dağ korungaları)
- Astragalus türleri (Geven türleri)
- Bazı lokal burçak (Coronilla) ve at nalı otu (Hippocrepis) türleri.
- Gelişim: Dişiler sert ve beyaz yumurtalarını dağ bozkırlarındaki konukçu bitkilerin taze yaprak altlarına tek tek bırakırlar. Tırtılları kısa, tombul ve sümüklüböcek formundadır. Kışı küçük larva (tırtıl) evresinde, dondurucu dağ soğuklarına karşı taşların altındaki kuru bitki artıklarında hibernasyona yatarak geçirirler. Ertesi baharda taze sürgünlerle beslenip pupa (koza) olurlar. Tıpkı diğer Lysandra üyeleri gibi karıncalarla mirmekofilik (ortak yaşam) ilişki geliştirirler.
Dağılım ve Korunma Statüsü
- Küresel Dağılış: Oldukça spesifik ve kısıtlı bir Doğu Akdeniz / Levantin yayılışına sahiptir. Dünyada sadece Lübnan, Suriye'nin batı dağlık şeridi, İsrail'in kuzeyi ve Türkiye'nin güney dağ silsilelerinde popülasyonları bulunur.
- Türkiye Dağılışı: Anadolu coğrafyasının güney dağ bütünlüğünü gösteren en asil Akdeniz-Levantin karakterlerindendir. Ülkemizde özellikle Güney Anadolu boyunca uzanan Toroslar silsilesi (Adana - örneğin Saimbeyli/Obrukbaşı, Mersin, Antalya dağlık kesimleri, Kahramanmaraş, Hatay Amanoslar kuşağı) üzerinde son derece lokal ama kararlı popülasyonları mevcuttur. Trakya'da, Marmara'da ve iç/kuzey düzlüklerde asla görülmez.
- IUCN Kırmızı Liste Statüsü: Küresel ve ulusal ölçekte genel olarak LC (Least Concern - Asgari Endişe) kategorisinde değerlendirilse de, dünya üzerindeki yayılışı çok spesifik Akdeniz dağ silsilelerine sıkışmış olduğundan yerel düzeyde biyocoğrafik bir hassasiyet taşır. Kalkerli yamaçlarda yürütülen kontrolsüz taş ocağı ve madencilik faaliyetleri, orman yangınları, dağ meralarındaki aşırı otlatma baskısı ve iklim krizine bağlı Alpin/subalpin kuşak daralmaları lokal kolonilerin yaşam alanlarını uzun vadede tehdit edebilir.
Yaşam Alanı
Kuru, taşlı ve kalkerli yamaçlar, sıcak dağ stepleri, çiçekli çayırlar ve seyrek orman açıklıkları. Genellikle 1000 m ile 2200 m arasındaki yüksek rakımlarda bulunur.
Konukçu Bitkiler
Fabaceae (Baklagiller) familyasına ait Astragalus (Geven) ve Onobrychis (Korunga) türleri.
Türkiye Dağılımı
Doğu Anadolu, Güneydoğu Anadolu ve İç Anadolu'nun güney kesimlerinde (özellikle Kahramanmaraş, Malatya, Van ve Hakkari çevrelerinde) yayılış gösterir.
Bilimsel Kaynakça
Tehlike Kategorileri & Kırmızı Kitap
Türün küresel nesli tehlike statüsü ve koruma kararları IUCN Red List verileriyle senkronize edilmiştir.
Taksonomik İsimlendirme
Bilimsel Latince isimlendirmeler, sinonimler ve kabile hiyerarşisi The Global Lepidoptera Names Index esas alınarak tescillenmiştir.
Coğrafi Dağılım Matrisi
Türlerin Palearktik bölge ve dünya üzerindeki koordinatlı haritalama alt yapısı GBIF açık bilim ağından beslenmektedir.
Avrupa Fauna Standartları
Bölgesel popülasyon kayıtları ve göç rotası modellemelerinde Fauna Europaea referans alınmıştır.
Saha Gözlemleri
Tümünü Gör →Henüz saha gözlemi eklenmemiş.