Ana Sayfa > Galeri > Türler > Videolar > TANIM BEKLEYENLER > 💬 FORUM >
Giriş Yap > ✨ ÜYE OL >

Apollo

Parnassius apollo / Apollo

Apollo  - Saha Gözlemi

© İlk Gözlem Fotoğrafı: Erhan Yıldırım

Türkiye Dinamik İl Dağılım Haritası

1
1
* Yeşil renkli iller bu kelebeğin saha gözlem kaydı girilmiş bölgeleridir. İllere tıklayarak o bölgenin tüm kelebek galerisine uçabilirsiniz şefim.

Saha Çekim Tarihlerine Göre Uçuş Zamanı Grafiği

0
1
0
0
0
0
1
0
0
0
0
0
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
* Grafik, üyelerin yüklediği fotoğrafların gerçek EXIF çekim verilerinden üretilmektedir.

Sistematik

Alem (Kingdom) Animalia
Şube (Phylum) Arthropoda
Sınıf (Class) Insecta
Takım (Order) Lepidoptera
Üst Familya Papilionoidea
Familya Papilionidae
Alt Familya Parnassiinae
Kabile Parnassiini
Cins Parnassius
Keşfeden Kişi Linnaeus, 1758
Latince Ad Parnassius apollo
İngilizce Ad Apollo
Türkçe Ad Apollo
Kanat Açıklığı 70–85 mm mm

Kırmızı El Kitabı Koruma Statüsü

VU

Hassas / Duyarlı (Vulnerable)

Doğal ortamında yüksek nesil tükenme riskiyle karşı karşıya olan hassas bir türdür.

🦋 Görsel Yok
🦋 KANATÜSTÜ
🍂 Görsel Yok
🍂 KANATALTI
🐛 Görsel Yok
🐛 TIRTIL
🪵 Görsel Yok
🪵 PUPA
🥚 Görsel Yok
🥚 YUMURTA
ID

Editör

İrfan Demirel / Uşak

Genel Tanım

Apollo kelebeği (Parnassius apollo / Apollo Clodius), Papilionidae familyasının Parnassiinae (Dağdağankelebekleri) alt familyasına ait Parnassiini oymağının; buzul çağlarının kadim ayak izlerini Alpin doruklarda saklayan, dünya lepidopteroloji tarihinin en karizmatik, en korunan ve biyocoğrafik prestiji en yüksek "yaşayan fosil" (relikt) sakinidir.

Büyük ve masif kireç kalkanı kanat yapısı, her bireyde adeta bir parmak izi gibi değişen o meşhur kan kırmızısı osel (göz) lekeleri ve Sedum topluluklarına olan tavizsiz bağımlılığıyla bu Alpin efsane, kelebekler.com.tr platformumuzun uluslararası koruma standartlarındaki en başta prestij karakteridir.

Taksonomi ve Tarihçe

  • Bilimsel Adı: Parnassius apollo (Linnaeus, 1758) - Taksonominin babası Carl Linnaeus tarafından İsveç dağlık hatlarından tanımlanan, dünya doğa tarihinin tescilli ilk ve en şöhretli kelebeklerindendir.
  • Mitolojik ve Kültürel İhtişam: Cins adı olan Parnassius, Yunanistan'da Apollon ve ilham perilerinin evi kabul edilen kutsal Parnassos Dağı'na atıftır. Tür epifeti olan apollo ise doğrudan ışığın, müziğin ve güneşin mitolojik tanrısı Apollo (Apollon)’dan gelir. Kelebeğin yüksek zirvelerde, güneşe en yakın şevlerde bir süzülen planör gibi uçması bu ismi sonuna kadar hak ettiğinin kanıtıdır.

Morfolojik Tanım ve Ayırıcı Teşhis Kriterleri

  • Kanat Açıklığı: Genellikle 70–85 mm (bazı devasa Anadolu lokalitelerinde 90 mm+) arasında değişen devasa, masif ve görkemli bir anatomiye sahiptir. Gövdesi, Alpin zirvelerin dondurucu soğuklarına karşı onu bir termal ceket gibi koruyan koyu renkli, yoğun, sık ve kürk benzeri narin kıllarla kaplıdır.

Akrabalarından (Parnassius Üyelerinden) Kesin Teşhes Kriterleri

Arazide kendisinden daha küçük ve kuyruksuz olan Parnassius mnemosyne (Dumanlı Apollo) ve yüksek Alpin ikizi Parnassius nordmanni (Kafkas Apollosu) ile karıştırılabilir. Kesin teşhis şeritleri şunlardır:

  1. Altın Kural (Büyüleyici Kırmızı Osel Göz Lekeleri - Mutlak Teşhis): Ön kanatlar saf tebeşir beyazı zemin üzerine masif kömür karası büyük yuvarlak lekelerle bezelidir. En büyük başat karakter; arka kanat üst yüzeyinde parıldayan, etrafı kalın siyah halkalarla pürüzsüzce çevrelenmiş, içi canlı kan kırmızısı / alev portakalı ve tam merkezinde narin beyaz pupiller (göz bebekleri) barındıran iki adet devasa göz lekesidir (ocelli). Bu kırmızı gözler, kuşları korkutmak için evrimleşmiş kusursuz birer aldatıcı imza karakterdir.
  2. Yarı Saydam "Parşömen" Kanat Uçları: Ön kanat dış kenarları (marjinleri) pul barındırmaz. Bu yüzden kanat uçları tamamen yarı saydam, buzlu cam veya parşömen kağıdı benzeri şık ve saydam grafik bir yapıya sahiptir. Saçaklar homojen beyaz ve kesiklidir.
  3. Dişilerde Sfrajis (Sfragis) Anatomisi: Dişi bireyler çiftleştikten sonra, erkek birey dişinin abdomen (karın) ucuna salgısıyla donan sert, kitinimsi, boynuz benzeri bir çiftleşme tıkacı (sphragis) bırakır. Bu yapı, dişinin başka erkeklerle çiftleşmesini biyolojik olarak bloke eder. Arazide yakalanan dişilerde bu kitin çeper çıplak gözle pürüzsüzce seçilir. Arka kanat uç açısında ipliksi bir kuyrukçuk barınmaz.

Habitat ve Davranış

Yaşam Alanı Tercihi

Ekolojik istekleri (valansı) dar, hassas ve sarp anakaya yapısına endeksli olan mutlak bir kserofil (kurakçıl) Alpin ve Subalpin dağ uzmanıdır. Ovalardan tamamen uzak durur. Genellikle 1200 metreden başlayıp 2500 metre dik Alpin zirve hatlarına kadar uzanan:

  • Çıplak kireçtaşlı, kalkerli ve volkanik sarp dağ yamaçları, tebeşirli dik şevler, uçurum kenarları,
  • Bol güneş alan, rüzgara açık, az otlu, taşlık ve çakıllı Alpin dağ meraları, yüksek dağ geçitleri temel habitatıdır.

Davranış ve Planör Uçuş Mekaniği

  • Zirvelerin Heybetli Planörü: Apollo, narin maviler gibi pır pır uçmaz. Büyük kanat yüzeyini Alpin vadilerden yükselen sıcak termal hava akımlarına bırakarak adeta bir kartal veya planör gibi süzülerek uçarlar. Kanat çırpışları yavaş, ağır ama olağanüstü güçlüdür; bir fırtınaya karşı pürüzsüzce dikey mesafe kat edebilirler. Ancak hava bulutlandığı veya rüzgar aşırı hırçınlaştığı anda kendilerini doğrudan çıplak taşların veya deve dikenlerinin üzerine bırakırlar.
  • Ses Çıkarma Yeteneği (Stridülasyon): Tehdit algıladığında kanatlarını tamamen kapatıp yere yatar. Eğer tehlike büyürse, arka bacaklarını sert kitinli kanat damarlarına pürüzsüzce sürterek tıslama / hışırtı benzeri bir ses (stridülasyon) çıkarır. Eş zamanlı olarak o masif kırmızı göz lekelerini avcının gözüne sokarak harika bir savunma gösterisi sergiler.
  • Tavizsiz Tek Kuşaklı Dar Yaz Döngüsü (Mutlak Univoltin Fenoloji): Karların erimesi ve Alpin vejetasyonun döngüsüne katı şekilde bağlı olarak ülkemizde yılda kesin ve kararlı olarak yalnızca tek bir dar kuşak (univoltin) geliştirirler:
    • Ergin bireyler rakıma ve karların kalkma ritmine bağlı olarak yalnızca Haziran ortasından Ağustos ortasına kadar aktif uçuşta görülebilirler. Popülasyon zirvesi Temmuz ayıdır.

Beslenme ve Yaşam Döngüsü

  • Larval Konukçu Bitkileri: Tırtılları çıplak Alpin kayalıkların yarıklarında tutunabilen etli ve sulu Crassulaceae elemanlarına mutlak bağımlıdır. Yegane ve zorunlu konukçuları:
    • Crassulaceae (Damkoruğugiller) familyasından sarp yamaçlarda ve taş çatlaklarında can bulan etli, sulu yapraklı Sedum album (Ak damkoruğu), Sedum maximum, Sedum telephium ve Sempervivum (Her dem yeşil / Ev barısı) türlerinin etli yaprak dokuları.
[Temmuz] Yumurta Taş Yarıklarına Bırakılır ──> [10 Aylık Kış Uykusu (Yumurta / Larva İçinde)]
                                                                   │
                                                                   ▼
[Haziran] Yeni Kuşak Ergin Çıkışı <── [Mayıs] Taş Altı Gevşek Koza <── [Nisan] Kadife Siyah Tırtıl Evresi

  • Gelişim ve Kadife Siyah Tırtıl Görkemi: Dişiler narin, basık fildişi-beyaz renkli kubbe şeklindeki yumurtalarını doğrudan konukçu bitkinin yanındaki çıplak kalker taşlarının yarıklarına veya kurumuş yaprak döküntülerinin altına tek tek bırakırlar. Kışı yumurta kabuğunun içinde tamamen gelişmiş ama dışarı çıkmamış minik bir tırtıl olarak (10 aylık ağır diyapoz) geçirirler. Baharda karlar eridiği anda yumurtayı yırtıp doğrudan Sedum yapraklarına tırmanırlar.
    • Tırtılları tam bir görsel şölendir; kadife siyahı derin bir gövdeye sahip olup, gövdesinin her iki yanında parıldayan sıra dışı canlı portakal rengi / kırmızımsı masif benek dizileri ve mavi-gri siğiller taşır. Güneşi dik emmek için çıplak taşların üzerinde tamamen açıkta güneşlenirler. Mayıs sonunda taşların altında ipekten gevşek, narin tül bir koza örerek pupa evresine geçerler.

Dağılım ve Küresel Korunma Statüsü

  • Küresel Dağılış (Alpin Buzul Mirası): Geniş ama aşırı parçalı bir Palearktik yayılım alanına sahiptir. İspanya’nın sarp Sierra Nevada dağlarından başlayıp, Alpler, Pireneeler, İskandinav dağlık şeritleri, tüm Balkanlar, Türkiye sıradağları, Urallar ve Sibirya üzerinden Orta Asya dağ silsilelerine (Tien Shan, Altay) kadar uzanır. Ancak Avrupa genelinde ovalardaki popülasyonları küresel ısınma ve habitat parçalanması sebebiyle tamamen çökmüş, sadece yüksek izole zirvelere sıkışmıştır.
  • Türkiye Dağılışı (Anadolu Zirvelerinin Hakimi): Anadolu coğrafyasının dağ ekosistemlerinin biyocoğrafik köklülüğünü ve gücünü gösteren en başat prestij karakterlerindendir. Yayılışı Kuzey Anadolu sıradağları (Karadeniz silsilesi), Toroslar ve Doğu Anadolu'nun o yüksek volkanik/kireçtaşlı platolarına kilitlenmiştir. Özellikle Bursa (Uludağ yüksekleri), Bolu (Köroğlu dağları), Kastamonu (Ilgaz Dağı), Gümüşhane, Artvin, Erzurum (Palandöken), Erzincan (Munzur silsilesi), Sivas, Kayseri (Erciyes), Niğde (Bolkar ve Aladağlar) ve Van (Artos Dağı) zirvelerinde 1500-2500 metreler arasında son derece sağlıklı, güçlü ve kararlı lokal popülasyonları mevcuttur. Trakya'da ve batı sahil düzlüklerinde görülmesi kesinlikle imkansızdır.
  • IUCN Kırmızı Liste Statüsü ve Uluslararası Katı Koruma: Küresel ölçekte parçalı yapısı ve Avrupa'daki dramatik çöküşü sebebiyle VU (Vulnerable - Hassas) kategorisindedir. CITES (Nesli Tehlike Altında Olan Yaban Hayatın Ticaretine İlişkin Sözleşme) Ek-II ve Bern Sözleşmesi Ek-II listelerine dahil edilerek dünya genelinde toplanması, ticareti ve yakalanması KATI SURETLE YASAKLANMIŞ imza türdür. Ulusal düzeyde de kelebekler.com.tr backend şemamızda koruma öncelikli bayrak takson şeridindedir.
  • Lokal Tehdit Faktörleri: Alpin zirvelere sıkıştığı için habitat müdahalelerine karşı toleransı sıfırdır. En büyük başat tehditler:
    • Küresel Isınma her İklim Krizi: Sıcaklıkların artmasıyla birlikte kelebeğin ve konukçusu olan Sedum bitkisinin Alpin zirvelerde dikey olarak kaçacak alanı kalmamakta (dağların zirvesinde sıkışma etkisi), bu durum lokal güney kolonilerini yok oluşa sürüklemektedir.
    • Alpin meralarda ve dağ eteklerinde yapılan kontrolsüz ve aşırı küçükbaş otlatma baskısı (hayvanların Sedum topluluklarını ezerek parçalaması) ile yüksek dağ kış turizmi / kayak merkezi altyapı projelerinin (dozerlerin yamaçları tıraşlaması) o hassas taş altı kozalarını yerle bir etmesidir.

Yaşam Alanı

1000-2500 metre rakımlar arasındaki alpin ve subalpin çayırlar, taşlık ve kayalık yamaçlar, bol güneş alan kireçtaşlı açık alanlar.

Konukçu Bitkiler

Sedum album (Beyaz damkoruğu), Sedum acre (Acı damkoruğu), Sedum telephium ve Sempervivum (Evegülü) türleri.

Türkiye Dağılımı

Kuzey Anadolu Dağları, Doğu Anadolu Bölgesi'ndeki yüksek dağlık kütleler, Toros Dağları, Uludağ ve Erciyes Dağı.

Bilimsel Kaynakça

Tehlike Kategorileri & Kırmızı Kitap

Türün küresel nesli tehlike statüsü ve koruma kararları IUCN Red List verileriyle senkronize edilmiştir.

Taksonomik İsimlendirme

Bilimsel Latince isimlendirmeler, sinonimler ve kabile hiyerarşisi The Global Lepidoptera Names Index esas alınarak tescillenmiştir.

Coğrafi Dağılım Matrisi

Türlerin Palearktik bölge ve dünya üzerindeki koordinatlı haritalama alt yapısı GBIF açık bilim ağından beslenmektedir.

Avrupa Fauna Standartları

Bölgesel popülasyon kayıtları ve göç rotası modellemelerinde Fauna Europaea referans alınmıştır.

* kelebekler.com.tr platformunda yayınlanan tüm ansiklopedik veriler, taksonomik hiyerarşiler ve küresel koruma statüleri, uluslararası açık kaynaklı bilimsel kuruluşların veritabanları esas alınarak derlenmektedir.

Saha Gözlemleri

Tümünü Gör →
Apollo Parnassius apollo
Erhan Yıldırım
Apollo Parnassius apollo
Bulent Boz
Çerez kullanımı 🍪 Sizlere daha iyi bir deneyim sunmak için site içerisinde çerezleriniz kullanılmaktadır. Detayları politikamızda bulabilirsiniz.