Hazer Pirireisi
Satyrus parthicus / Parthian Satyr
Bu türe ait fotoğraf henüz üyelerimiz tarafından yüklenmemiştir.
Türkiye Dinamik İl Dağılım Haritası
Saha Çekim Tarihlerine Göre Uçuş Zamanı Grafiği
Sistematik
Kırmızı El Kitabı Koruma Statüsü
Asgari Endişe (Least Concern)
Bu türün küresel popülasyonu ve habitat dengesi şu an için tehlike altında değildir.
Editör
İrfan Demirel / Uşak
Genel Tanım
Taksonomi ve Tanım
- Bilimsel Adı: Satyrus parthicus (Lededer, 1869)
- Kanat Açıklığı: Yaklaşık 52–62 mm arasındadır. Cinsin diğer üyeleri gibi iri ve güçlü gövdelidir.
Görünüm Özellikleri ve Ayırıcı Tanı
- Kanat Üstü (Erkek): Koyu kahverengi, neredeyse siyahımsı isli bir zemin rengine sahiptir. Ön kanadın dış kenarına yakın kısmında iki adet iri siyah göz lekesi yer alır. Haşmetli Pirireis (S. ferula) erkeklerine çok benzer; ancak S. parthicus'un göz lekelerinin ortasındaki beyaz gözbebekleri (pupiller) genellikle biraz daha belirgindir ve kanat üstündeki o mat, kadifemsi doku türe has bir derinlik taşır.
- Kanat Üstü (Dişi): Erkeklerden belirgin şekilde daha açık kahverengidir. Ön kanattaki iki büyük göz lekesinin etrafını kuşatan ve arka kanada doğru hafifçe sarkan geniş, parlak ohrimsi-turuncu bir bant taşır. Dişileri arazide Anadolu Pirireisi (S. favonius) dişileriyle karıştırılabilir ancak turuncu bandın netliği ve tonuyla ayrılır.
- Kanat Altı: Arka kanat alt yüzeyi boz-gri ve kahverengi tonlarda, oldukça yoğun ve ince kırçıllı desenlerle kaplıdır. Kanadı enlemesine kesen zikzaklı hatlar S. amasinus kadar keskin beyaz damarlı değildir; daha çok homojen bir kaya ve toprak dokusunu taklit eder.
Habitat ve Davranış
Yaşam Alanı Tercihi
Tam anlamıyla uç noktalardaki yüksek dağ ve ekstrem karasal bozkır ekosistemlerinin kelebeğidir. Genellikle 1500 metreden başlayıp 3000 metre irtifanın üzerine çıkan alpin kuşaklarda yaşar.
- Çok dik, sarp, taşlık ve çıplak kayalık dağ yamaçları,
- Alpin dağ çayırları ve yüksek rakımlı kuru stepler,
- Karstik araziler ve bitki örtüsünün çok seyrek olduğu, rüzgara açık dağ zirveleri temel habitatıdır.
Davranış ve Fenoloji
- Hırçın Uçuş Karakteri: 2500+ metrelerdeki sert ve hırçın dağ rüzgarlarına karşı mükemmel bir süzülme ve uçuş yeteneğine sahiptir. Çok hızlı ve ani zikzaklar çizerek uçar. İrkilmeye karşı son derece hassastır; en ufak bir harekette hızla havalanıp izini kaybettirir.
- Kaya Nöbeti: Erkekleri bölgeci (territoryal) karakterdedir. Günün sıcak saatlerinde çıplak ve güneş gören gri kaya yüzeylerine konarak alanlarını izlerler. Kondukları anda kanatlarını tamamen kapatarak arka kanat altlarındaki kırçıllı desenler sayesinde taşın bir parçası haline gelirler (mükemmel kriypsis/kamuflaj).
- Fenoloji: Yılda tek bir kuşak (univoltin) geliştirirler. Ergin bireyler yüksekliğe bağlı olarak Temmuz başından Ağustos sonuna kadar olan dar bir zaman diliminde uçuşta görülürler.
Beslenme ve Yaşam Döngüsü
- Larval Konukçu Bitkileri: Tırtılları, yüksek alpin kuşağın zorlu şartlarına uyum sağlamış sert yapraklı Buğdaygiller (Poaceae) familyasına ait otlarla beslenir. Yüksek dağ bozkırlarında kümelenen Festuca (Yumak otu) ve Stipa (Sorguç otu) türleri ana besin kaynaklarıdır.
- Gelişim: Dişiler yumurtalarını uçuş esnasında veya tünedikleri sırada otların tabanına yakın kuru alanlara serbestçe bırakırlar. Neslin devamı için kışı tırtıl (larva) evresinde geçirirler. Baharda eriyen karların ardından taze sürgünlerle beslenerek gelişimlerini tamamlar ve yaz başında pupa olurlar.
Dağılım ve Korunma Statüsü
- Küresel Dağılış: Oldukça sınırlı ve lokalize bir Yakın Doğu/İran yayılışına sahiptir. Temel olarak Kuzey ve Batı İran dağları (Elbruz ve Zagros dağ zincirleri), Transkafkasya (Ermenistan, Azerbaycan) ve Türkiye'nin en doğusundaki dağlık kısımlarda popülasyonları bulunur.
- Türkiye Dağılışı: Türkiye kelebek faunası için coğrafi olarak oldukça spesifik bir türdür. Ülkemizde neredeyse tamamen Doğu Anadolu Bölgesi'nin en doğu sınır hatlarına (Van, Hakkari, Kars, Iğdır ve Ağrı dağlık kütleleri) lokalize olmuştur. İç Anadolu, Batı Anadolu veya Akdeniz'de bu türe rastlanmaz; buralarda yerini cinsin diğer üyelerine bırakır.
- IUCN Kırmızı Liste Statüsü: Küresel ölçekte LC (Least Concern - Asgari Endişe) olarak değerlendirilmektedir. İnsan yerleşiminden, endüstriden ve tarımsal faaliyetlerden tamamen izole, sarp ve yüksek dağ zirvelerinde yaşadığı için yaşam alanları insan eliyle bozulma tehdidinden uzaktır. Bu doğal izolasyon, türün popülasyonlarının sağlıklı ve güvende kalmasını sağlamaktadır.
Yaşam Alanı
Genellikle 1500 ile 2800 metre rakımlar arasındaki kurak, taşlık, kayalık dağ yamaçları, step ekosistemleri ve seyrek bitki örtüsüne sahip alpin çayırlıklar.
Konukçu Bitkiler
Poaceae (Buğdaygiller) familyasına ait bitkiler, özellikle Festuca (Yumak otu) ve Poa (Salkım otu) türleri.
Türkiye Dağılımı
Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerindeki yüksek dağlık alanlar; özellikle Van, Erzurum, Ağrı, Kars ve Hakkari illeri.
Bilimsel Kaynakça
Tehlike Kategorileri & Kırmızı Kitap
Türün küresel nesli tehlike statüsü ve koruma kararları IUCN Red List verileriyle senkronize edilmiştir.
Taksonomik İsimlendirme
Bilimsel Latince isimlendirmeler, sinonimler ve kabile hiyerarşisi The Global Lepidoptera Names Index esas alınarak tescillenmiştir.
Coğrafi Dağılım Matrisi
Türlerin Palearktik bölge ve dünya üzerindeki koordinatlı haritalama alt yapısı GBIF açık bilim ağından beslenmektedir.
Avrupa Fauna Standartları
Bölgesel popülasyon kayıtları ve göç rotası modellemelerinde Fauna Europaea referans alınmıştır.
Saha Gözlemleri
Tümünü Gör →Henüz saha gözlemi eklenmemiş.